بررسي اثر توليد گاز طبيعي بر رشد اقتصادي در ايران با مدل ARDL

در اين مقاله سعي بر درك و تحليل نحوه اثرگذاري توليد گاز طبيعي بر رشد اقتصادي شده است. براي اين امر از مدل رشد سولو و مدل‌هاي رشد جديد از جمله مدل بيوفيزيكي رشد استفاده شده است. مساله پژوهش، بدست آوردن رابطه‌اي تجربي بين ميزان توليد گاز طبيعي و رشد اقتصادي در كشور ايران است. روش پاسخگويي به مساله مزبور از طريق تحليل اقتصاد‌سنجي داده‌هاي سري‌زماني است. در اين پژوهش از روش خود توضيح با وقفه‌هاي گسترده (ARDL) جهت بررسي و تحليل متغيرها استفاده شده است. هم‌چنين از آزمون عليت گرنجر و مدل تصحيح خطاي برداري (VECM) براي بررسي روابط عليت در كوتاه‌مدت و بلند‌مدت استفاده شده است. نتايج نشان مي‌دهد كه روابطي بلندمدت و كوتاه‌مدت بين دو متغير طي سال‌هاي 1960 الي 2019 وجود دارد، و توليد گاز طبيعي بر رشد اقتصادي اثري مثبت و معنادار دارد. جهت عليت در بلندمدت از سمت توليد گاز بر رشد، و در كوتاه‌مدت دوطرفه است. با توجه به اينكه توليد گاز در رشد اقتصادي ايران اثري مثبت دارد، سياست‌گذار لازم است تا به توليد گاز به عنوان عاملي مهم در رشد اقتصادي نگاه كند و آن را در اولويت‌هاي طرح‌هاي توسعه‌اي خود قرار دهد.