نقش مديريت دانش در ميزان كارآفريني مديران

امروزه پويايي و پيچيدگي، عدم قطعيت از مشخصه هاي سازماني است. در چنين محيطي سازمان ها براي پيشرفت كسب و كار و رضايت مشتريان خود نيازمند مديريت صحيح دانش خود مي باشند. بسياري از سازمان ها دريافته اند براي كسب موفقيت در چنين محيط پر از چالش رقابتي به نگرش يكپارچه و سيستماتيك به دانش درون سازمان خود نياز دارند. موفقيت حال و آينده در رقابت بين سازمان ها، تا حد كمي مبتني بر تخصيص منابع فيزيكي و مالي وتاحد زيادي مبتني بر مديريت دانش خواهد بود. بنابراين وظيفه رهبري يك سازمان، خلق محيطي براي مديريت دانش است. به بيان روشن تر، در عصر حاضر چالش پيش روي مديران آماده كردن محيط مناسب براي رشد و پرورش ذهن انسان در سازمان دانش محور است. ظهور نوآوري در دانش نه تنها سازمان را قادر مي سازد نسبت به رقبا مزيتي رقابتي بدست آورند، بلكه ابزار سودمندي براي ارتقاي عملكرد را ارائه مي كند. دانش به عنوان منبع عمده اي براي كارآفريني و بهره وري سازماني از اهميت فوق العاده اي برخوردار است. هدف عمده مديريت دانش ايجاد سازماندهي محيطي است كه در آن افراد دانش خود را توسعه داده، با يكديگر تبادل نموده و با دانش ديگران تركيب كنند و نهايتآ آن را به كار ببندند.