اثربخشي راهبردهاي مقابله اي بر بهزيستي روان شناختي بيماران همودياليز در شهرستان استهبان

مقدمه: پژوهش حاضر با هدف بررسي اثربخشي راهبردهاي مقابله اي بر بهزيستي روان شناختي بيماران همودياليز در شهرستان استهبان انجام شده است. روش بررسي: طرح پژوهش از نوع شبه تجربي با گروه آزمايش، گواه و پيگيري مي باشد . جامعه آماري شامل تمامي بيماران مراجعه كننده به بخش همودياليز بيمارستان امام خميني(ره) بود كه از بين آنان به روش نمونه گيري تصادفي 40 نفر كه از لحاظ سلامت رواني وكيفيت زندگي پايين بودند به عنوان نمونه انتخاب و به صورت تصادفي در دو گروه آزمايش و گواه جايگزين شدند . افراد گروه آزمايش، مداخلات 8 جلسه اي را به صورت گروهي دريافت و افراد گر وه گواه، در ليست انتظار قرار گرفتند . به كمك ابزارهاي پژوهش، پرسشنامه هاي سلامت روان( بهزيستي روان شناختي) ريف 1997 ، پرسشنامه كيفيت زندگي وار و شربون 1992 و پكيج آموزشي راهبردهاي مقابله اي از هر دو گروه پيش آزمون ، پس آزمون و پيگيري سه ماهه به عمل آمد. از روش هاي آمار توصيفي و كواريانس در سطح معناداري 05/0 جهت تجزيه و تحليل اثربخشي راهبردهاي مقابله اي بر بهزيستي روان شناختي استفاده شد. يافته ها: نتايج تحليل كواريانس نشان داد تفاوت معناداري در بهزيستي روان شناختي و مؤلفه‌هاي آن، بين دو گروه وجود دارد (p 0/05). نتيجه گيري: بر اساس يافته ها مي توان نتيجه گيري گرفت كه آموزش مداخلات راهبردهاي مقابله اي در برنامه‌ريزي‌هاي مراقبت از بيماران همودياليز مي تواند منجر به ارتقاي بهزيستي روان شناختي انان شود .