الگوريتم روش محاسباتي جديد در طراحي معماري پايايي، پويايي و انعطاف‌پذيري در فضاي معماري

Algorithm a new computational method in architectural design Reliability, dynamism and flexibility in architectural space

در طول دو دهۀ گذشته، فرم‌هاي جديد معماري كه اساساً بسيار متفاوت از فرم‌هاي قبلي بودند به معماري اضافه شدند. افزايش پيچيدگي نرم‌افزاري به سبك قابل تشخيص كامپيوتري با سطوح صاف و ديجيتالي، فرم‌هاي منحني و پيچيده، معماري بلاب، سطوح و پوسته‌هايي با ساختارهاي قاب مفتولي منجر گرديد. در دورۀ بعد شگفتي‌هاي به دست آمده از اين فرم‌ها به دليل كمبود كنترل بر آن‌ها شروع به محو شدن نمود و استفاده از اين فرم‌ها به دليل مشكلات عملكردي و جنبه‌هاي ديگر غير منطقي به نظر رسيد. در طول چند سال گذشته، معماران اقدام به بازبيني الگوريتم براي توليد فرم‌هاي پيچيده با قابليت كنترل بيشتر بر آن‌ها نمودند تا به جاي توليد فرم، نيازهاي هر چه بيشتر طرح معماري را برآورده سازند. هدف اين مقاله معرفي روش طراحي معماري بر پايۀ الگوريتم به عنوان يك ابزار محاسباتي است. اين مقاله در ابتدا در مورد الگوريتم‌ و تاريخچۀ كاربرد آن در معماري و سپس اجراي الگوريتم‌ در معماري معاصر بحث مي‌كند تا به يك فرآيند گام به گام با توجۀ خاص به طراحي معماري دست پيدا كند.