تاثير عوامل انساني بر دستيابي به اهداف توسعه پايدار (SDGs) در توسعه فضاهاي شهري اصفهان

The effects of human factors on achieving the Sustainable Development Goals (SDGs)in Development of Urban Spaces :The case of Isfahan-Iran

توسعه پايدار و پايداري امروزه مهم ترين و پرچالش ترين مسئله در شهرسازي و براي متخصصين شهري مي باشد. در قرن 21 با زياد شدن جمعيت شهرها دانشمندان و متخصصان شهري به اين نتيجه رسيدند كه براي توسعه شهرها بايد به رويكرد پايداري روي آورد. براي رسيدن به پايداري شهري 4 مولفه اجتماعي، اقتصادي، زيست محيطي و سياسي در نظر گرفته شده است كه متخصصان بر اين باورند كه اين 4 مولفه بايد باهم اجرا شود تا پايداري صورت گيرد. در اين بين انسان ها هم به طور مستقيم و غير مستقيم بر توسعه و عدم پايدار تاثير دارد. اين تحقيق با هدف شناسايي موانع توسعه پايدار در شهر اصفهان با كمك روش توصيفي- تحليلي و از 3 عامل ادراكي، مهارتي و تصميم گيري با 24 گويه را استخراج كرده و در 4 زمينه فوق با كمك TOPSIS بررسي و اندازه گيري كرده است و به اين نتيجه رسيده است كه در زمينه اجتماعي شاخص ادراكي و مهارتي، در زمينه اقتصادي شاخص مهارتي، در زمينه زيست محيطي شاخص تصميم گيري و ادراكي و در زمينه سياسي تصميم گيري رتبه اول را به خود اختصاص داده اند. در بين گويه ها هم نيز گويه عدم تناسب جسمي فرد يا شغل و اختلال حواس و ضعف حافظه رتبه اول و دوم و خطاهاي دستورالعمل در رتبه آخر توسط كارشناسان قرار گرفت. رتبه هاي اول و دوم در زير گروه اجتماعي هستند و اين به اين معناست كه مولفه اجتماعي بالاترين تاثير را در اين زمينه در شهر اصفهان دارد.