بررسي عوامل كالبدي موثر بر ايجاد احساس تعلق به مكان در فضاهاي دانشگاهي (نمونه موردي دانشكده هنر و معماري دانشگاه رازي)

Examining the physical factors affecting creating a sense of belonging to a place in university spaces (Case example of Razi University Faculty of Art and Architecture)

احساس تعلق به مكان از جمله مباحث پرمخاطب در مباحث روانشانسي محيطي بوده و يكي از معاني مهم و موثر در ارتباط انسان و محيط است. اين حس ميتواند باعث به وجودآمدن احساس ها و پيامد هاي مثبت در عوامل اجتماعي، روانشناختي و بيولوژيكي شود. حس تعلق مكان از معاني مهم در ارتقاء كيفيت محيط هاي انساني مي باشد. اين حس كه عامل مهم در شكل گيري پايه هاي ارتباطي استفاده كنندگان و محيط مي باشد، نهايتا منجر به ايجاد محيط هاي با كيفيت نيز خواهد گرديد. عوامل كالبدي كه بر ايجاد اين حس موثرند قابليت كنترل بيشتري را توسط طراحان داشته و به همين منظور در اين پژوهش به بررسي عوامل كالبدي موثر بر ايجاد احساس تعلق به مكان در فضاهاي دانشگاهي پرداخته شده است. فضاهاي دانشگاهي در ايران با توجه به جمعيت بالاي دانشجويان نسبت به ساير كشور ها جزو مهم ترين فضاهاي عمومي به شمار ميرود. بررسي اين حس در دانشگاه ها به عنوان يكي از فضاهايي كه اكثر جوانان ما در كشور، مهم ترين دوران زندگي خود را در آن ميگذرانند، بسيار حائز اهميت مي باشد. در مقاله حاضر ابتدا به روش توصيفي تحيلي، به بررسي عوامل كالبدي موثر بر ايجاد احساس تعلق به مكان پرداخته شده، و سپس با تحليل دانشكده هنر و معماري دانشگاه رازي به بررسي هر يك از اين عوامل پرداخته شده است. در پايان با توجه به عوامل كالبدي بررسي شده، نقاط قوت و ضعفي كه بر ايجاد اين حس موثر هستند، استخراج شده است و لازم است در طراحي فضاهاي دانشگاهي مورد توجه قرار گيرد.