بررسي رابطه حكمت و جايگاه حكيم در دستيابي به آرامش و صلح در مكتب اشراق با توجه به مدل فلسفه به مثابه روش زندگي

در اين مقاله برآنيم تا با توجه به مدل فلسفه به مثابه روش زندگي، غايت فلسفه ورزي در حكمت اشراق سهروردي را با توجه به اصل حكمت و جايگاه حكيم در اين مكتب بازبيني كنيم. آدو در مدل فلسفي خود از تغييرِ رويكرد به جهان سخن مي‌گويد، رويكردي كه در آن، جهان را به خاطرِ خودِ جهان، و نه براي رسيدن به سود و منفعت مادي بخواهيم. او شخصي كه حائز اين خصوصيت باشد را حكيم مي‌نامد كه در صلح و آرامش درون به سر مي‌برد. از ديگر سو، حكيم از نگاه سهروردي، سالك عالم انوار است كه با شناخت كامل و عميق از خود به صلح و آرامشي اصيل نسبت به خود، ديگران و هستي دست مي‌يابد كه نتيجه و ثمره حكمت است. بنابراين و با توجه به مدل فلسفه به مثابه زندگي، حكمت اشراق روشِ زندگي است كه در آن، چگونگيِ رهائي از تعلقات و دريافتِ حقيقت، تنها بواسطۀ خودشناسي و رسيدن به صلح و آرامش درون و هماهنگي با جهان و اتحادِ با آن ميسر مي‌گردد.