ارزيابي انتقادي برنامه هاي پيشگيري از خودكشي سازمان بهزيستي كشور

خودكشي يكي از مهم ترين مسائل روان شناختي و اجتماعي است و كاهش و پيشگيري از آن هدف بسياري از برنامه ها و سياست هاي دولت ها در جوامع گوناگون است. اين مقاله با استفاده از روش اسنادي انجام گرفت و هدف از آن، ارزيابي انتقادي برنامه هاي پيشگيري از خودكشي سازمان بهزيستي كشور است. نتايج نشان داد كه برنامه هاي سازمان بهزيستي كشور، داراي اشكال هايي از جمله: ضعف برنامه عملياتي، عدم تخصيص بودجه كافي براي سياست هاي پيشگيرانه، عدم تناسب برنامه هاي پيشگيرانه با حجم مسئله خودكشي، ضعف در برنامه ريزي مشاركتي و اجتماع محور، ضعف علمي برنامه ها، ضعف محتوايي برنامه ها، ضعف در نظارت، پايش و ارزيابي برنامه ها، ضعف در آموزش دروازه بانان جامعه محلي و سيطره رويكردهاي روان شناختي در برنامه هاي پيشگيري از خودكشي است.