تحليل فقهي روايات مذمت زن از ديدگاه نهج‌البلاغه

موضوع اين مقاله تحليل و بررسي تعابير مذمت‌آميزي است كه درباره زنان در نهج‌البلاغه آمده است. رواياتي هم‌چون نقصان عقل زن، منع از مشاوره با زنان، نهي از مديريت و ... ممكن است منجر به نكوهش و كم‌ارزشي زن شده و خدشه و ضربه‌اي جبران‌ناپذير به اسلام وارد سازد. تحقيق حاضر به منظور بررسي روايات مذكور به روش كتابخانه‌اي از منابع حديثي و تفاسير شيعه بهره برده است. از مهم‌ترين يافته‌هاي اين مقاله اين است كه از ديدگاه شيعه سند برخي روايات مذكور غيرقابل قبول است و هم‌چنين دلالت برخي روايات نيز در نكوهش زن صحيح نيست. زيرا برخي از آن‌ها قابل تأويل است و با برخي از آن‌ها مانند نقصان عقل علاوه بر تأويل، در مورد فرد خاصي صادر شده و قابل تعميم به عموم زنان نيست. از طرفي برخي از روايات مذكور مانند منع از مشاوره با زنان يا خلاف مشورت زن رفتار كردن، مخالفت با قرآن و سنت پيامبر (ص) است. بنابراين در حقيقت رواياتي كه در ظاهر بر ذم و نكوهش جنس زن به دست نمي‌آيد.