بررسي تطبيقي هويت اخلاقي در نهج‌البلاغه با نظريات غرب

هويت به حقيقت شى‏ء يا شخص كه مشتمل بر صفات جوهرى او باشد، شخصيت، ذات و هستى گفته مى‏شود. مسأله هويت را مى‏توان از دو منظر روان‏شناختى و جامعه‏شناختى بررسى كرد. روان‏شناسان براى تبيين مراحل رشد ذهنى و شكل‏گيرى مفهوم خود، و جامعه‏شناسان به دليل شرايط اجتماعى و ورود به يك دوره مدرن به صورت فردى و اجتماعى به اين مسأله پرداخته‌اند. در اين پژوهش تلاش شده است كه معرفي و مقايسه تطبيقي هويت اخلاقي از منظر اسلام و امام علي (ع) و نظريه‌پردازان غربي از جمله اريكسون و مارسيا صورت گيرد تا بر اين مبنا دستاوردها و يافته‌هاي عملي در حوزه هويت اخلاقي و تأثير آن بر شخصيت و وجوه فردي و اجتماعي انسان حاصل گردد. هم‌چنين در ادامه موانع هويت‌يابي و راهكارهاي پرورش هويت اخلاقي در محيط اجتماعي معرفي گرديد و در پايان، به راهكارهاي مورد استفاده خانواده براي پرورش هويت اخلاقي پرداخته شده است.