اثربخشي درمان به وسيله نوروفيدبك بر كاهش نشانه هاي اختلال بيش فعالي همراه با نقص توجه

اختلال نقص توجه/ بيش فعالي، يكي از اختلالات عصبي-رشدي شايع مي‌باشد، كه در طفوليت شروع شده و تا بزرگسالي ادامه مي‌يابد و در ابعاد مختلفي از زندگي فرد نظير زندگي شخصي، تعاملات اجتماعي، زندگي حرفه‌اي، عملكرد اجرايي نظير حافظه فعال و تمركز و ساير ابعاد عملكردي فرد اختلال ايجاد مي‌كند. بنابراين هدف از پژوهش حاضر بررسي اثربخشي نوروفيدبك بر كاهش نشانه هاي بيش فعالي همراه با نقص توجه بود. پژوهش حاضر از نوع شبه آزمايشي بدون گروه كنترل بود. جامعه آماري اين پژوهش شامل كليه كودكان 5 تا 12 سال مبتلا به اختلال بيش فعالي همراه با نقص توجه در شهر تهران بود كه به كلينيك هاي تخصصي اعصاب و روان اين شهر مراجعه و تشخيص دريافت كرده بودند. از جامعه حاضر نمونه اي شامل 12 كودك مبتلا به اختلال بيش فعالي همراه با نقص توجه به صورت نمونه گيري هدفمند انتخاب شد. ابزار مورد استفاده در پژوهش آزمون علائم مرضي كودكان(CAS-4) بود. در اين مطالعه كودكان 30 جلسه نوروفيدبك به صورت دو بار در هفته دريافت نمودند. كودكان در دو مرحله پيش و پس از آموزش نوروفيدبك با پرسشنامه مرضي كودكان مورد ارزيابي و مقايسه قرار گرفتند. داده هاي به دست آمده از طريق نرم افزارSPSS و با استفاده از روش آماري تي وابسته تجزيه و تحليل شدند. نتايج نشان داد كه نوروفيدبك موجب كاهش معنادار نشانه هاي بيش فعالي و نقص توجه در كودكان شده است. بنابراين نتيجه گرفته مي شود كه مي توان به شكل مقدماتي استفاده از نوروفيدبك را در كاهش علائم نقص توجه و همچنين كاهش بيش فعالي در كودكان پيشنهاد داد.