طراحي بهينه زنجيره تامين بايوديزل مبتني بر چربي حيوانات با استفاده از يك مدل رياضي

مسائلي مانند نوسانات بالاي قيمت سوخت‌هاي فسيلي، محدود بودن منابع آن و آلودگي هوا، اقتصاد جهاني را تهديد مي‌كند. از اين‌رو، در سال‌هاي اخير محققان و سياست‌گذاران حوزه انرژي به توليد انرژي تجديدپذير از طريق زيست‌توده‌هايي نظير نيشكر، ذرت، برنج، گندم و چربي حيوانات روي آورده‌اند. در اين مقاله، يك مدل بهينه‌سازي براي طراحي شبكه زنجيره تامين بايوديزل با استفاده از چربي حيوانات با در نظر گرفتن نقاط عرضه چربي حيواني، كارخانه‌هاي تبديل، پالايشگاه‌هاي زيستي، مراكز ذخيره و توزيع و مراكز تقاضا ارائه مي‌شود. چربي حيوانات به عنوان خوراك به كارخانه‌هاي تبديل انتقال مي‌يابند و پس از تبديل به روغن به پالايشگاه‌هاي زيستي حمل مي‌شوند تا بايوديزل و گليسيرين براي برآورده‌سازي تقاضا توليد شود. بر اساس مدل پيشنهادي، تصميمات استراتژيك و عملياتي مختلف نظير مكان بهينه براي ساخت پالايشگاه‌هاي زيستي، كارخانه‌هاي تبديل و مراكز ذخيره و توزيع، ميزان بايوديزل و گليسيرين توليد شده در هر دوره و ميزان بايوديزل و گليسيرين تحويل داده شده به مراكز تقاضا تعيين مي‌شود. هدف اصلي مدل كمينه‌سازي هزينه ثابت استقرار تسهيلات، هزينه حمل‌ونقل، هزينه خريد و هزينه توليد است. در پايان مدل پيشنهادي با استفاده از نرم‌افزار بهينه‌سازي گمز حل و تحليل حساسيت تقاضا نيز انجام شده است.