پيش‌بيني مكاني درصد شن خيلي ريز با استفاده از مدل‌هاي نقشه‌برداري رقومي در دشت سيستان

پيش‌بيني دقيق توزيع مكاني مقادير شن خيلي ريز خاك يك پيش‌نياز براي مديريت كاربري اراضي، ارزيابي كيفيت خاك، رده‌بندي خاك و كنترل فرسايش است، زيرا انتقال و حركت آب، كود، هوا و گرما خاك را تعيين مي‌كند و از طرفي يكي از حساس ترين اجزاي خاك به فرسايش آبي و بادي مي‌باشد. نقشه برداري ديجيتالي خاك (DSM) به طور گسترده براي پيش‌بيني خواص خاك استفاده مي شود. لذا هدف اين مطالعه توسعه يك مدل بهينه ماشين يادگيري براي پيش‌بيني شن خيلي ريز خاك بر اساس خصوصيات زوديافت خاك مي‌باشد. بدين منظور براساس نقشه‌هاي سري‌هاي خاك منطقه 300 نمونه خاك سطحي از كل دشت سيستان برداشت و ويژگي هاي درصد اجزاي بافت خاك، درصد رطوبت اشباع، درصد ماده آلي و درصد شن خيلي ريز خاك محاسبه شد. در نهابت كل مجموع داده‌ها به دو دسته داد‌ه 80 و 20 درصد به ترتيب براي آموزش و آزمون تقسيم‌بندي گرديدند. نتايج نشان داد از بين الگوريتم‌هاي مختلف استفاده شده در پيش بيني پراكنش مكاني شن خيلي ريز خاك منطقه، مدل تركيبي بوستينگ بر مبناي پارامترهاي ارزيابي ضريب همبستگي و NRMSE به ترتيب براي مجموعه داده‌هاي آزمون با مقادير 8/0 و 6/0 عملكرد بسيار بالايي داشت. بنابراين مي‌توان از مدل تركيبي بوستينگ براي تهيه نقشه‌هاي شن خيلي ريز خاك با وضوح بالا در مناطقي با شرايط مشابه بدون عمليات ميداني و آزمايشگاهي اضافي استفاده كرد.