بررسي كاربرد نسبت‌هاي مختلف پساب شهر يزد بر ميزان غلظت نيكل خاك

Investigating the application of different proportions of wastewater on the soil Nickel concentration

به علت افزايش جمعيت شهري و كمبود منابع آب، استفاده از پساب گسترش يافته است، اما استفاده طولاني مدت از آبهاي نامتعارف ظرفيت خاك براي نگهداري فلزات سنگين را كاهش مي­دهد و اين عناصر به درون آبهاي زيرزميني يا به صورت محلول­هاي خاك قابل جذب به گياه نفوذ خواهد كرد، و در ادامه موجب ورود آن به بدن انسان مي­شود. در اين تحقيق به منظور بررسي ميزان فلز نيكل در خاك آزمايشي در قالب طرح كامل تصادفي با چهار تيمار آبياري شامل 100 درصد پساب (W100)، صد درصد آب شهري يا شاهد (T100)، 75 درصد پساب و 25 درصد آب شهري (W75+T25) و 50 درصد پساب و 50 درصد آب شهري( W50+T50)، در سه تكرار اجرا شد. پس از پايان تيماردهي با پساب و استخراج عصاره خاك ميزان فلز نيكل توسط دستگاه جذب اتمي تعيين شد.نتايج بدست آمده نشان داد كه بيشترين ميزان غلظت نيكل مربوط به تيمار W50+T50 و W75+T25 مي­باشد كه با تيمار W100 اختلاف آماري نداشت و كمترين ميزان نيكل مربوط به تيمار T100 بود كه با توجه به استانداردهاي WHO(ميزان مجاز نيكل در خاك 10_0ppm) اين افزايش ميزان نيكل در خاك نگران كننده نبوده و سلامت خاك را به خطر نمي‌اندازد، اما به مرور زمان در اثر تجمع اين فلزات جاي تامل وجود خواهد داشت و مي­بايست تمهيدات لازم براي استفاده از پساب در بحث آلودگي خاك در نظر گرفته شود.