بازيابي انرژي از پسماند

بازيابي انرژي از پسماند راهكارهاي متنوعي دارد. قديمي‌ترين روش توليد انرژي از پسماند زباله‌سوزي است كه اولين بار در انگلستان اتفاق افتاد، با گذشت زمان و پيشرفت علم و پيدايش تكنولوژي‌هاي جديد اين فرايند نيز ارتقاء پيداكرد.البته اين پيشرفت تنها در حوضه تكنولوژي نبوده و علاوه‌بر طراحي دستگاه‌هاي جديد منطبق با قوانين محيط زيستي روش‌هاي ديگري هم پيدا شده‌است كه علاوه بر قوانين محيط زيستي باعث بالا رفتن راندمان توليد انرژي از پسماند شود. يكي از نكاتي مهم در توليد انرژي از پسماند اين است كه از تمامي ضايعات نمي‌شود در اين روش بهره برد ،برخي بدليل هزينه زياد و برخي بدليل آلودگي كه توليد مي‌كنند. .به عنوان مثال درمورد نخاله‌هاي ساختماني بدليل پيچيده بودن شرايط تفكيك و سوزاندن، توليد انرژي از آن بصرفه نيست. البته اين محدوديت‌ها نبايد مانع پيشرفت و نا اميدي و نرفتن به‌ سوي پيدا كردن مواد جديد و جايگزين بشود. بهره‌گيري از آب پنير بدليل اتانول موجود در آن و استفاده از اتانول توليد شده براي سوخت مصرفي مي‌تواند يك راهكار ديگر باشد. يكي از روش‌هاي ديگر استفاده از پساب تصفيه خانه فاضلاب شهري است كه با استفاده از آن مي‌توان توليد انرژي نمود. پس نبايد از اين موضوع به سادگي گذشت و به دنبال كشف راه‌هاي نوين براي بازيابي انرژي كوشش كرد تا با حفظ محيط زيست بتوان در جلوگيري از هدر رفت انرژي تلاش كرد.