بررسي و دسته‌بندي شاخص‌ها و مولفه‌هاي الگوي حكمراني اسلامي در مديريت شهري

حكمراني علم ساماندهي و تنظيم روابط متقابل دولت و جامعه در دستيابي به اهداف متصور براي كشور، شهر يا سازمان است. براين اساس هر جامعه، شهر يا سازماني بايستي مبتني بر اهداف، نوع روابط و ارزش‌ها و نگرش‌هاي خود، الگوي مطلوب و موثر حكمراني را تبيين نمايد. وقوع انقلاب اسلامي در ايران و برقراري حكومت جمهوري اسلامي مبتني بر ولايت فقيه موجب شكل‌گيري الگوي حكمراني منحصر به فردي در كشور شد. در اين الگوي حاكميت قواعد و اصول اسلامي همراه با مشاركت و همياري عموم مردم مورد تاكيد قرار گرفته است. در اين تحقيق تلاش شده عوامل، مولفه ها و شاخص‌هاي الگوي حكمراني اسلامي در مديريت شهري تهران تبيين و دسته‌بندي شود. اين تحقيق با روش كيفي (تحليل مضامين) و انجام مصاحبه‌هاي نيمه عميق با تعداد 14 نفر از خبرگان، مديران،‌ اساتيد و كارشناسان متخصص در حوزه مرتبط تا رسيدن به اشباع نظري انجام پذيرفته است.‌ نتايج نشان مي‌دهد كه اصول، چارچوب و فرايندهاي الگوي حكمراني اسلامي متفاوت از الگوهاي رايج جهاني حكمراني است. چارچوب الگو حكمراني اسلامي شهر تهران شامل هشت عامل اصلي مشاركت‌طلبي،‌ شفافيت و كنترل فساد، ظرفيت‌سازي براي توسعه، قانون‌گرايي،‌ رهبري و حركت جهادي، انصاف و عدالت‌محوري، كارآيي ‌(اثربخشي)، مسئوليت‌پذيري و پاسخگويي است.