آسيب شناسي چالش هاي قوميتي حكومت مركزي و تاثير آن در امر كشورداري(شناسايي عوامل اقتصادي با تاكيد بر قوم بلوچ)

اقتصاد و مسائل مرتبط با آن به صورت هاي مختلف در اتحاد و انسجام فضاهاي جغرافيايي مي تواند اثر گذار باشد. به نحوي كه ميتوان اقتصاد و مناسبات اقتصادي را يكي از رشته هاي اصلي پيوند دهي بين افراد، گروه ها، قوميت ها و حتي ملت ها به حساب آورد. در جهت مقابل نيز شايد بتوان گفت عدم توجه به اقتصاد و مسائل اقتصادي در فضاهاي جغرافيايي همچون كشورها مي تواند زمينه ساز ايجاد چالش هاي متعدد و واگرايي را به ويژه در كشورهايي كه داراي تنوع قوميتي است، را فراهم آورد. در اين ميان كشور جمهوري اسلامي ايران متشكل يافته از مجموعه فرهنگ‌هاي متنوع و مختلف بلوچ، كرد، آذري، فارس، عرب و ... است. سكونت قوميت هاي ايراني عمدتاً در مناطق مرزي و هم جوار با كشور هم زبان خود، زمينه مناسبي را براي وقوع بحران‌هاي قومي فراهم مي آورد، قوم بلوچ يكي از اقوام ايراني است كه طي يك قرن گذشته چالش هاي گسترده اي را با حكومت مركزي ايران داشته كه منجر به بروز و رشد انديشه هاي واگرايانه در بين اين گروه قومي شده است. تحقيق حاضر با رويكرد توصيفي تحليلي و روش نمونه گيري هدفمند بر اساس جامعه آماري متخصصين دانشگاهي آشنا به مسائل سياسي و اقتصادي قوم بلوچ و با هدف كاربردي به بررسي عوامل اقتصادي و سياسي مؤثر بر واگرايي قوم بلوچ پرداخته است. نتايج تحقيق نشان داد كه در بين عوامل اقتصادي پنج عامل: 1- ميزان درآمد گروه قومي نسبت به ساير شهروندان كشور 2- كم‌توجهي اقتصاد كلان به منطقه موردمطالعه 3- ميزان دسترسي به امكانات و خدمات 4- وجود و گسترش فقر در ميان گروه قومي (نسبت به فراسوي مرز) 5- وضعيت شاخص هاي توسعه و فقر انساني بيشترين تأثير را بر واگرايي قوميت بلوچ در ايران داشته اند.