تاثير باربرگشتي بر نرخ سايش آسترها و عملكرد آسياهاي نيمه‏‌خودشكن كارخانه پرعياركني دو مجتمع مس سرچشمه

The effect of circulating load on the liners wear and the performance of concentration plant No. 2 SAG mills at Sarcheshme copper complex

در آسياهاي نيمه‏‌خودشكن دانه‌‏بندي، سختي خوراك و واسطه خردايش (گلوله) بر كارآيي خردايش آسيا تاثير چشمگير مي‏‌گذارد. بخشي از محصول آسياي نيمه‌خودشكن بعنوان باربرگشتي مجددا وارد آسيا مي‌گردد. اين مواد با ابعاد بحراني بدليل سختي بالا به انرژي و زمان بيشتري براي خردايش نياز داشته و خوراك‏ تازه به آسيا را به دليل تجمع بيش از حد بار، محدود مي‏‌كند. در كارخانه‌هاي پرعياركني مجتمع مس سرچشمه، مواد درشت خروجي از آسياهاي اوليه كارخانه پرعياركني يك عمدتا به كارخانه پرعياركني دو جهت خردايش مجدد منتقل مي‏‌شوند. با توجه به چالش‌‏هاي مرتبط به باربرگشتي، جهت ارزيابي تاثير انتقال آن بر روي كارايي مدار خردايش كارخانه پرعياركني دو، شاخص‌هاي كليدي ارزيابي ميزان سايش آسترها و عملكرد آسيا مشخص و طي 6 ماه بررسي و تحليل شد. ميزان انتقال باربرگشتي كارخانه پرعياركني يك به فاز يك و دو و همچنين نوار دپوسازي به ترتيب 54، 27 و 19 درصد بود. اين امر منجر به كاهش ظرفيت فاز يك و دو به ترتيب به طور ميانگين 46 و 105 تن برساعت شد. افزايش 1/75 برابري نرخ سايش آسترهاي بدنه و 3/75 برابري گرفتگي شبكه‏‌هاي آسياي نيمه‏‌خودشكن فاز يك نسبت به فاز دو، عليرغم كاركرد بيشتر آسياي نيمه‌‏خودشكن فاز دو، از ديگر چالش‌هاي ناشي از انتقال باربرگشتي كارخانه پرعياركني يك به پرعياركني دو بود. جهت كاهش چالش‏‌هاي مذكور، استفاده هر چه بيشتر از سنگ‏‌شكن‏‌هاي باربرگشتي موجود پيشنهاد شد.