رويكردهاي آموزش و پرورش به هويت ملي و پيامدهاي محتمل

صاحب‌نظران بر اين باورند كه وظيفه اصلي نهاد آموزش و پرورش در هر كشوري تربيت افرادي متعهد و متعلق به جامعه ملي است. هويت ملي بر پايه تعهد و تعلق به جامعه ملي استوار است كه در كنار مفهوم انسجام اجتماعي دو روي يك سكه هستند، بر ارتباط وثيق فرد به جامعه ملي تأكيد داشته و لازم است در دوران هويت‌يابي مورد بيشترين توجه قرار گيرند. توجه به اهميت تقويت انسجام اجتماعي و هويت ملي براي حاكميت و لزوم تربيت افرادي كه به دين اسلام و مباني نظام متعهد باشند، بسيار حياتي است. مسأله و هدف اصلي مقاله حاضر شناسايي رويكردهاي آموزش و پرورش نسبت به هويت ملي و پيامدهاي محتمل آن است. اين مطالعه با استفاده از روش كيفي مطالعه اسنادي (بررسي اسناد بالادستي آموزش و پرورش شامل سند تحول و اهداف كلان)، تلاش كرده تا وضعيت موجود توجه به هويت ملي را ترسيم نمايد و پيامدهاي محتمل اين رويكرد را تبيين كند. مطالعه نشان مي‌دهد كه هويت ملي (اسلامي ايراني)، در كشور ما هويتي تركيبي بوده و براي تقويت آن ضروري است كه ابعاد آن به صورت همزمان تقويت شود. اين در حالي است كه تأكيد بسيار زياد آموزش و پرورش در اسناد بالادستي و كتاب‌هاي درسي بر تقويت نامتوازن ابعاد هويت ملي مي‌باشد و چنين وضعيتي مانع از ايجاد انسجام اجتماعي و تقويت هويت ملي شده است.