بررسي كهن الگوي عشق ، جنون و مرگ در داستانهاي «ليلي و مجنون»، «اصلي و كرم» و «رومئو و ژوليت» بر مبناي كهن الگوهاي اروس ، «ديونسيوس» و «تاناتوس»

Analysis of the love stories Lily and Majnoon , Asli and Karam and Romeo and Juliet based on the archetypes of Eros, Dionysius and Thanatos.

كهن الگوها يا سرنمونها تجلّي ناخودآگاه جمعي هستند كه در زمان‌ها و مكان‌هاي متفاوت به صور همسان نمود مي‌يابند.كهن الگوها با اساطير و داستان‌هاي باستاني و اغلب يوناني تبيين مي‌شوند. يكي از اين كهن الگوها كه جايگاه ويژه‌اي درآثار ادبي دارد، «عشق» است. از قديمي‌ترين آثار ادبي تا مدرن‌ترين داستان‌ها و نمايشنامه‌ها تجلّي گاه عشق و شوريدگي عشاقي است كه عشق‌شان گاه با جنون و مرگ پيوند مي‌يابد. صورت ملموس اين سه كهن الگو در صورت‌هاي «اروس»، «ديونسيوس» و «تاناتوس» نمود مي‌يابد كه تلفيقي از اسطوره‌شناسي و روانشناسي را ارائه مي‌دهند. اين مقاله به شيوۀ توصيفي و تحليلي به بررسي آنها در منظومۀ «ليلي و مجنون»، «داستان اصلي و كرم» و نمايشنامۀ رمانتيك «رومئو و ژوليت» مي‌پردازد.