زمين شناسي، دگرساني و كاني سازي محدوده اكتشافي آبگاره شمال غرب طرود(شاهرود)

محدوده مطالعاتي آبگاره بخشي از كمان ماگمايي ترود- چاه شيرين در زون ايران مركزي مي‎باشد. اين منطقه در يك نوار ماگمايي متشكل از سنگ‎هاي ولكانيكي و پلوتونيكي قرار دارد (نوار ولكانيكي پلوتونيكي ترود- چاه شيرين) كه حجم عمده آن را سنگ‎هاي آتش‎فشاني تشكيل مي‎دهند. واحدهاي سنگي رخنمون يافته در اين محدوده‎هاي اكتشافي شامل سنگ‎هاي آتش‎فشاني، برش و آگلومراي ائوسن مياني- بالايي است. تركيب سنگ‎شناسي واحدهاي آتش‎فشاني منطقه، آندزيت، تراكي آندزيت و آندزيت - بازالت مي‎باشد. تركيب سنگ‎شناسي واحدهاي آذرآواري بيشتر شامل آگلومرا، آگلومراي آندزيتي و توف مي‎باشد. سامانه گسلي ترود، نزديك‎ترين و اصلي‎ترين ساختار گسلي در محدوده است تكوين زمين‎شناسي ساختاري منطقه متاثر از آن مي‎باشد. مهم‎ترين گسل‎هاي محدوده راستاي شمال‎غرب - جنوب‎شرق و شرق، شمال‎شرقي – غرب، جنوب‎غربي دارند كه قابل مقايسه با سامانه گسلي ترود مي‎باشد. راستاهاي ساختاري اصلي و فرعي نقش به‎سزايي در تجمع كاني‎زايي در منطقه داشته‎اند.كانه‎زايي مس بيشتر در شكستگي‎هاي آندزيت و آندزيت بازالت‎ها و كنتاكت آندزيت با آگلومرا به‎صورت اكسيدي ديده مي‎شود. در مواردي هم كانه‎زايي در نتيجه گسل ايجاده شده است. همچنين كانه‎زايي در رگه‎هاي سيليسي و كربناتي منطقه به صورت ضعيف سولفيدي(پيريت-كالكوپيريت و كالكوسيت) و اكسيدي رخنمون دارند. كاني‎زايي‎هاي شناسايي شده در منطقه آبگاره را مي‎توان به كاني‎زايي‎هاي لايه‎‎كران، كاني‎زايي‎هاي مرتبط با گسل، كاني‎زايي‎هاي چينه‎اي كران و كاني‎زايي‎هاي مرتبط با رگه تقسيم‎بندي كرد. با توجه به بررسي‎هاي انجام شده، كاني‎زايي‎هاي مرتبط با گسل مهم‎ترين و فراوان‎ترين كاني‎زايي‎هاي شناسايي شده مي‎باشند و در بخش‎هاي مركزي منطقه به خوبي قابل مشاهده هستند.