بررسي رابطه هوش هيجاني، راهبردهاي انگيزشي و سازگاري اجتماعي با اضطراب امتحان دانشجويان

هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسي رابطه هوش هيجاني، راهبردهاي انگيزشي و سازگاري اجتماعي با اضطراب امتحان دانشجويان است. جامعه آماري اين پژوهش شامل كليه دانشجويان مقطع كارشناسي دانشگاه هاي آزاد اسلامي شهر تهران در سال تحصيلي 1401-1400 بود. نمونه ي پژوهش 340 نفر در نظر گرفته شده اند كه به روش نمونه گيري در دسترس انتخاب و پرسشنامه هاي پژوهش را تكميل كردند. ابزار اندازه گيري در اين پژوهش پرسشنامه هاي هوش هيجاني شات و همكاران (1998)، راهبردهاي انگيزشي پينتريچ و ديگروت (1990)، سازگاري اجتماعي سينها و سينگ (1993) و اضطراب امتحان فريدمن (1997) بود كه از اعتبار و پايايي قابل قبولي برخوردار بودند. به منظور تجزيه و تحليل داده ها از آمار استنباطي ضريب همبستگي پيرسون و رگرسيون چندمتغيره با استفاده از نرمافزار SPSS-23 بهره برده شد. نتايج نشان داد كه بين هوش هيجاني و اضطراب امتحان، راهبردهاي انگيزشي و اضطراب امتحان، و سازگاري اجتماعي و اضطراب امتحان رابطه معنادار وجود دارد. نتايج پژوهش حاكي از آن بود كه هوش هيجاني، راهبردهاي انگيزشي و سازگاري اجتماعي، پيش بيني كننده ي اضطراب امتحان دانشجويان است.