آسيب شناسي حكمراني منابع و مصارف آب در بخش صنايع و معادن استان يزد

استان يزد به لحاظ ميانگين بارش ،ميزان تبخير و واقع شدن در فلات مركزي يكي از خشك ترين استان هاي كشور است، در عين حال وجود معادن متعدد باعث شكل گيري و احداث صنايع آب محور شده است. هدف پژوهش حاضر آسيب شناسي ميزان مصارف آب در بخش صنعت و معدن يزد مي باشد. روش پژوهش، داده بنياد و تكنيك جمع آوري اطلاعات مصاحبۀ عميق نيمه ساختاريافته با سه گروه از مديران و كارشناسان اداري، صاحب نظران و خبرگان آزاد حوزه آب و كارفرمايان بخش صنعت و كشاورزي بوده است كه به روش نمونه گيري هدفمند تا رسيدن به اشباع نظري انتخاب شدند. تكنيك تحليل داده ها نيز كدگذاري باز، محوري و انتخابي بوده است. يافته هاي پژوهش نشان داد كه مدل حكمراني منابع و مصارف آب در بخش صنعت و معدن در يزد مدل حكمراني منفعت طلبانه است چرا كه داراي ويژگي هايي چون توجه به منافع نسل فعلي در مقابل منافع نسل آينده، منافع انسان در مقابل منافع طبيعت و محيط و منافع فردي و گروهي در برابر منافع جمعي و ملي مي باشد. اتخاذ چنين مدلي داراي پيامدهايي مانند اولويت نداشتن مسائل محيط زيستي براي صنايع، ناتواني در توليد اشتغال متناسب با توسعه پايدار، ورود مهاجران صنعتي و تغيير هويت فرهنگي مردم و حكمراني دستوري و از بالا به پايين؛ بوده است.