بررسي كارگاهي اثر كلينكر انباشتي (دپو) بر عملكرد سيمان در بتن

يكي از معضلات صنعت بتن، مصرف سيمان‌هاي حاصل از سايش كلينكر انباشتي و مانده در كارخانه‌هاي سيمان است كه طي سال‌هاي اخير به علت محدوديت گاز و برق در كارخانه‌هاي سيمان و توقف كوره‌هاي توليد كلينكر بيشتر شده است. كلينكر انباشتي در معرض رطوبت است و هيدراسيون سطحي آن باعث كاهش كيفيت سيمان مي‌گردد. لذا يك عمليات آزمايشگاهي مطابق با واقعيات كارگاهي طراحي گرديد. طي اين مطالعه ، 1تن كلينكر تازه و 1تن كلينكر انباشتي حدود 2سال مانده (پرتلند نوع 2) تهيه و آناليز شدند. سپس 5 نمونه سيمان ساخته شدند كه به ترتيب حاوي 0%، 10%، 25%، 50% و 100% كلينكر مانده (انباشتي) بود. جهت يكنواخت‌سازي، نرمي در هر 5 نمونه سيمان تا حد امكان ثابت شد و شاخص بلين m2/kg 10±300 لحاظ گرديد. آزمايش‌هاي بلين، زمان گيرش، مانده روي الك‌هاي 90 و 45 ميكرون، مقاومت فشاري ملات استاندارد، تعيين آهك آزاد، كسر ناشي از سرخ شدن (LOI) و آناليز شيمي (XRF) بر روي همه نمونه‌ها انجام شدند. همچنين ساخت مخلوط‌هاي بتني با اسلامپ ثابت صورت گرفت. نتايج اين مطالعه نشان داد كه در سيمان حاوي 10% كلينكر مانده، مقاومت فشاري ملات استاندارد و بتن 28روزه به ترتيب حدود 1% و 3% كاهش يافته و زمان گيرش حدود 5 دقيقه افزايش مي‌يابد. اين مقايسه براي سيمان حاوي 50% كلينكر مانده نشان داد كه مقاومت فشاري ملات و بتن 28روزه به ترتيب حدود 14% و 16% كاهش يافته و زمان گيرش حدود 45 دقيقه افزايش مي‌يابد.