ارزيابي مؤلفه هاي توسعه صنعت گردشگري (نمونه موردي شهر گلبهار)

گردشگري شهري به شكلي از صنعت گردشگري گفته مي شود كه با مباحثي همچون گذران اوقات فراغت و گشت‌وگذار شهروندان در داخل شهر و حوزه نفوذ آن ارتباط دارد. امكانات اقامتي و پذيرايي يكي از اجزاء تشكيل‌دهنده بسيار مؤثر در نظام فعاليت‌هاي گردشگري است. اين جزء از سيستم، مجموعه خدمات، تسهيلات و تأسيساتي را در برمي‌گيرد كه حوزه مانور و عملكرد گردشگران را تعيين نموده و شرايطي را فراهم مي آورد كه بر اساس آن گردشگران وضعيت آسايشي مطلوب تري را تجربه نمايند. با اين توصيف اين پژوهش درباره بررسي عوامل مؤثر بر روند تغييرات كمي و كيفي صنعت گردشگري در شهر گلبهار مي باشد. روش پژوهش، توصيفي- تحليلي است و تلاش بر اين بوده كه با برداشت ميداني و كتابخانه اي و شناخت جاذبه هاي بي شمار گردشگري، فرصت ها و تهديدها و آثار منفي عدم توسعه امكانات رفاهي براي جذب توريسم و ماندگاري آن‌ها، راهكارهاي مناسب پيشنهاد گردد. از آن جمله مي توان به موارد زير اشاره كرد: احياي برگزاري دوره-هاي آموزشي در زمينه خدمات گردشگري، معرفي آثار تاريخي و جاذبه هاي گردشگري در رسانه‌ها و تقويت و تشويق تورهاي گردشگري كوتاه مدت، استفاده از مديران تحصيل‌كرده و آگاه به مسائل گردشگري در رأس امور تصميم گيري و اجرايي، هماهنگي بين مديران منطقه و ديگر ارگان ها و مؤسسات مرتبط با گردشگري منطقه، مشاركت دادن مردم در تصميم سازي و تصميم گيري و اجراي برنامه هاي گردشگري، توسعه و بهبود امكانات رفاهي، ساخت امكانات و تسهيلات لازم در سايت گردشگري، معرفي مزيت هاي نسبي شهر گلبهار در زمينه سرمايه‌گذاري‌هاي گردشگري از سوي مديران منطقه براي متقاضيان سرمايه گذاري.