خوانشي جامعه شناسانه از فيلم «گزارش يك جشن» بر مبناي نظريه زيبايي شناسي تئودور آدورنو

گزارش يك جشن (ابراهيم حاتمي كيا-1389) از آثار استعاري و متكي بر جامعه شناسي طبقه متوسط ايران است. مضمون فيلم گزارش يك جشن، تضادها، تعارض ها و تحولات فرهنگي معاصر جامعه ايران است. از جمله نظريات زيبايي شناسانه كه مي تواند به تحليل اين فيلم، كمك كند، نظريه زيبايي شناسي آدورنو مي باشد. تئودور آدورنو (1969-1903)، از پيشوايان مكتب فرانكفورت، و ايده پرداز هنر، زيبايي شناسي و جامعه شناسي است. از ديدگاه آدورنو، اگرچه هنر، واجد بسترهاي تكويني، تاريخي و اجتماعي است، اما موجوديت هنر، بيانگر استقلال سوژه‌ي فردي در برابر جامعه است. در فرهنگ و جامعه‌ي بورژوايي، سرنوشت هنر در پيوند اجتناب ناپذير با سرنوشت ذهنيت يا سوبژكتيويته قرار دارد، زيرا جامعه نيز، روز به روز، به گونه‌اي فزاينده، سركوبگرتر و از خود بيگانه كننده تر مي‌شود. آدورنو اين معني را در پيوند با مفهوم «صنعت فرهنگ» مورد بررسي قرار مي‌دهد. به زعم وي، صنعت فرهنگ، زمينه‌هاي دخالت و دستكاري و تحريف و كژديسه ساختن محصولات فرهنگي و توليدات هنري را در راستاي ترويج و تحكيم فرهنگ بورژوازي فراهم مي‌سازد. در اين جستار سعي مي شود تا با نگاهي به نظريه آدورنو به خوانشي جامعه شناسانه از فيلم گزارش يك جشن، دست يافته شود.