تحليل آماري تأثير مداخلات صريح و ضمني بر عملكرد ارتباطي فارسي آموزان

Statistical analysis of the effect of explicit and implicit interventions on the communication performance of Farsi learners

با گسترش مطالعات در حوزه آموزش زبان هاي خارجي، مفهوم ارتباط مؤثر و تمايل به برقراري ارتباط بيش از پيش مورد توجه قرار گرفته است. در همين خصوص مداخلات مدرسان و شيوه هاي تعامل در طي فرايند يادگيري زبان دوم/ زبان خارجي مؤلفه هايي كليدي هستند. هدف از انجام اين پژوهش، بررسي و تحليل آماري پيامدهاي مداخلات صريح و ضمني مدرس در كلاس آموزش زبان فارسي است. هرن براي بررسي ميزان تمايل براي برقراري ارتباط مؤثر، بر اساس نظارت باليني و با توجه به ميزان مداخله متخصص، شش رده مختلف ارائه مي دهد. اين چهارچوب مفهومي نخست در حوزه هاي مرتبط با سلامت مورد استفاده قرار گرفته و سپس در عرصه هاي مختلف آموزشي به كار رفته است. در اين پژوهش با در نظر گرفتن سطح بسندگي و مهارت هاي عمومي زبان فارسي، 36 نفر از ميان 60 زبان آموز مركز آزفاي دانشگاه شهيد بهشتي گزينش شدند. سپس افراد منتخب در 2 گروه 18 نفري جاي گرفتند. در گروه نخست، مدرس مداخله چشمگيري داشت؛ بدين معنا كه تعيين كننده اصلي در كلاس بود، اطلاعات را شخصاً به فراگيران ارئه مي داد و بر عملكرد آنان نظارت مستقيم داشت. در گروه دوم، نقش مدرس از نوع حمايتي بود؛ يعني مدرس صرفاً به ارائه پيشنهاد و گره گشايي مي پرداخت و براي افزايش اعتمادبه نفس زبان آموزان تلاش مي كرد. هر يك از 2 گروه، پرسش نامه تمايل به برقراري ارتباط را پيش از اجراي طرح و پس از آن تكميل كردند. نتايج بررسي ها نشان داد كه موفقيت هاي شايان توجهي در عملكرد فارسي آموزان گروه دوم- كه تحت تأثير مداخلات مستقيم مدرس نبودند- رخ داده است.