سازه‌هاي تأويلي زباني و تصويري در كلام شيخ ابوسعيد (با تكيه بر اسرار التوحيد)

Visual adaptations of Manouchehr Atashi s poem from classical images based on Genet s theory of transtextuality

چكيده: تأويل به ‌معناي بازگردان چيزي به اصل آن مي‌باشد كه در واقع پيشينه و ريشۀ آن را بايد در هر منوتيك يونان باستان جست‌ و جو كرد. در اسرار التوحيد محمدبن منور سازه‌هاي تأويلي مختلفي به كار رفته است. اسرار التوحيد محمدبن منور به رغم دارا بودن ظرفيت‌هاي پژوهشي فراوان در خصوص جنبه‌هاي تأويلي، كمتر مورد توجه محققان و پژوهشگران قرار گرفته است. از سوي ديگر شناخت ويژگي‌هاي زباني اثر مي‌تواند به درك درست‌تري از ابعاد شخصيت فكري و انديشه‌هاي عرفاني ابوسعيد ابوالخير منجر شود. هدف اصلي اين پژوهش بررسي انواع سازه‌هاي تأويلي مورد استفاده در اسرار التوحيد است. اين پژوهش به ‌شيوۀ توصيفي ـ تحليلي بر مبناي مطالعات كتابخانه‌اي و روش سند كاوي از كتاب اسرار التوحيد شيخ ابوسعيد ابوالخير صورت گرفته است. يافته‌هاي پژوهش حاكي از آن است كه تمهيدات زباني و بلاغي در راستاي تأويل امور گوناگون در اسرار التوحيد شامل فرم‌ها و سازه‌هاي زباني اعم از واژگان، جملات و سازه‌هاي بلاغي شامل تشبيه، استعاره، رمز و خلاف عادت، حسن تعليل است. شيخ ابوسعيد در مواجهه با موقعيت‌هاي گوناگون از تمامي پديده‌هاي جهان اطراف ظرفيت‌هاي تأويلي مي‌سازد.