تجربه زيسته معلمان مدارس استثنايي از تدريس به دانش‌آموزان ناشنوا در ايام كرونا: يك مطالعه كيفي

اپيدمي كرونا با ايجاد اختلال گسترده در سيستم آموزشي و تعطيلي مدارس، جوامع را وادار به تغيير آموزش و اتخاذ روشهاي جايگزين براي آموزش كرد. بنابراين، آموزش برخط گزينه‌اي است كه در مراكز آموزشي به عنوان جايگزيني براي آموزش حضوري پذيرفته شده است. اين مطالعه با هدف واكاوي تجربه زيسته معلمان مدارس استثنايي از تدريس در ايام كرونا انجام شد. پژوهش حاضر از نوع كيفي و پديدار‌شناسي بود. جامعه آماري شامل كليه معلمان شاغل در مدارس استثنايي شهر كرمانشاه بود. اطلاعات با استفاده از مصاحبه‌ي نيمه ساختاريافته با نمونه 12 نفر از معلمان كه از معيارهاي لازم براي ورود به مطالعه برخوردار بودند به روش نمونه‌گيري هدفمند و تا رسيدن به مرحله‌ي اشباع داده ها، جمع‌آوري شد. روش تحليل اطلاعات حاصل از مصاحبه‌ها به روش هفت مرحله‌اي كلايزي بود و تحليل داده‌ها به صورت همزمان انجام شد، بدين صورت كه ابتدا مصاحبه‌ها به صورت دقيق نوشته شد و در مرحله بعدي از گزارشها، واحدهاي معنايي به صورت جمله استخراج شد و جملات به صورت كدهايي مشخص شد. و بعد از دسته بندي و ادغام موارد مشابه، 4 مضمون اصلي و 13 مضمون فرعي استخراج شد. ارتباط مضامين اصلي و فرعي در اصل مقاله آورده شده است. نتايج نشان داد به دليل چالش‌هاي متعدد دانش‌آموزان داراي معلوليت و معلمان آنها، ميزان رضايت آنها، از آموزش برخط بالا نيست، با وجود اينكه اكثر مطالعات انجام شده به استفاده هرچه بيشتر و گسترش روشهاي آموزش برخط تاكيد داشته‌اند و آن را جايگزين مناسبي براي آموزش حضوري در شرايط كنوني دانسته‌اند، نبود زير ساخت‌هاي كافي و امكانات آموزشي، عدم آگاهي والدين و دانش‌آموزان از انواع روشهاي برخط، سطح سواد و سطح اقتصادي پايين خانواده ها، چالشهاي بسيار مهمي براي معلمان و دانش‌آموزان بوده است.