نظام ارزشي، باورهاي خودكارآمدي و سازگاري در دانش آموزان دبيرستاني: مقايسه بين نوجوانان داراي پدرجانباز و غيرجانباز

تعیین و مقایسه نظامارزشی، باورهای خودكارآمدی و سازگاری دانشآموزان دارای پدر جانباز و همتایان آنها با پدر غیر جانباز بود. روشپژوهش علی- مقایسهای (پسرویدادی) و جامعهآماری شامل كلیه فرزندان نوجوان خانوادههای جانبازان و عادی سالهای اول تا سوم دبیرستانهای شهر تهران در سال تحصیلی 90-1389 بود كه از میان آنها 200 نفر كه 100 نفر با روش نمونه گیری خوشهای تصادفی از دبیرستانهای شاهد شهر تهران دارای پدر جانباز و 100 نفر دارای پدر غیرجانباز به صورت هدفمند انتخابشدند. پرسشنامههای بررسی ارزشهای آلپورت و همكاران( 1960 خودكارآمدی كودكان و نوجوانان موریس ( 2001 )، سازگاری دانشآموزان دبیرستانی سینها و سینگ ( 1993 )و پرسشنامه اطلاعات جمعیت شناختی بود. بهطوركلی باورهای خودكارآمدی و سازگاری فرزندان جانباز كمتر از فرزندان افراد غیرجانباز بود. همچنین نظامارزشی مرجح، درمیان فرزندان جانباز ارزشهای اجتماعی و نظام ارزشی مرجح نزد فرزندان افراد غیرجانباز، ارزشهای اقتصادی گزارش شد. همچنین نتایج نشان دادكه بین سه متغیر نظامارزشی، باورهای خودكارآمدی و سازگاری، رابطه معناداری مشاهده شد. پدران جانباز در خانواده و تعامل با فرزندان خود با مشكلاتی در ایفای نقش پدری روبرو هستند كه مانع از برقراری روابط گرم و صمیمانه و مشاركت فعالانه آنها با فرزندانشان میشود. به طوریكه فرزندان آنها سطوح پایینی از باورهای خودكارآمدی در ابعاد تحصیلی و هیجانی و همچنین سازگاری را در مولفههای آموزشی و عاطفی دارا هستند؛ بنابراین لازم است اقدامات آموزشی لازم در مورد نقش پدری به پدران جانباز صورت گیرد