نقش آيات مرتبط با آفرينش انسان در كمال او در ساحت شناختي با تاكيد بر ديدگاه علامه مصباح يزدي

آيات قرآن نقشي بي بديل در هدايت انسان به سوي كمال و سعادت دارند. هر دسته از آيات، بخشي از اين هدف را تأمين ميكنند. اين مقاله با رويكردي توصيفي تحليلي به روش تفسير موضوعي نقش آيات آفرينش انسان را در - كمال او در ساحت بينشي با تاكيد بر ديدگاه آيتالله مصباح يزدي بررسي ميكند. حاصل بررسي نشان ميدهد كه از ديدگاه اين انديشمند فرزانه آيات آفرينش انسان با ارتقاي خودشناسي و خداشناسي، زمينه رسيدن انسان را به قرب الهي فراهم ميكنند. اين آيات از سويي با شناساندن فطرت الهي و جايگاه والاي انسان در نظام آفرينش، او را به سمت شكوفايي استعدادهاي فطري و نيل به جايگاه ارزندهاش در نظام هستي سوق ميدهند و از سوي ديگر با بيان حقارت و پستي ماده آفرينش و ضعف و خردياش در بدو خلقت، از سركشي دربرابر خداوند متعال بازميدارد و به تلاش براي سير به سوي كمال و سعادتش واميدارد؛ همچنين اين آيات با شناساندن و يادآوري صفات الهي مانند ربوبيت، الوهيت، علم و قدرت الهي او را به سوي توحيد و يكتاپرستي و باوري استوار به رستاخيز سوق ميدهند و از اين رهگذر او را به سمت كمال و قرب الهي رهنمون ميسازند.