ضرورت قصّهگويي و نمايش خلّاق درمدارس استانهاي دو زبانه و ارائۀ الگوهاي مناسب

تدريس درس هنر، علاوه بر ابزار و كارگاه مناسب، نياز به خلّاقيت هاي فراوان دارد. يكي از درس هاي رشتۀ هنر «كارگاه قصه گويي و نمايش خلّاق» است. در اين درس دانش‌آموزش بايد بتواند مفاهيم را به درستي بيان كند. به دليل عدم قدرت تطابق و ناتواني تبديل مفاهيم ذهني زبان مادري به زبان رسمي، نوعي سرخوردگي وكم رويي در نزد دانش آموزان دو زبانه وجود دارد. براي رفع اين اشكال آموزشي، بايد برنامه هاي مقبول آموزشي ترتيب داده شود. يكي از روش هاي مؤثّر، استفاده از قصه گويي است. اين روش در مناطق دو زبانه بسيار مؤثر خواهد بود. اين روش، هم فهم مسائل درس و مهارت ها را آسان مي كند، هم باعث تقويت‌ گنجينۀ لغات ذهني، گفتار ‌و زبان‌آموزي مي‌شود. همچنين نمايش خلّاق نيز كه بچه ها به كمك معلّم آن را اجرا خواهند كرد، درس هاي مهمّ به ما خواهد آموخت. تعاملات اجتماعي و رفتارهاي جمعي ما را اصلاح خواهد كرد و برخي اختلال هاي رفتاري مثل كم رويي و گوشه نشيني را درمان خواهد نمود. اين نوع آموزش علاوه بر موارد بالا، باعث افزايش اعتمادبه‌نفس، خلّاقيت، تلطيف‌روحيه، فصاحت‌بيان، تمركز و دقت مي‌شودكه‌ رمز موفّقيت فردي و اجتماعي‌است.در نهايت بااستفاده ازراهكارهاي خلّاقانه، فنّاوري، محتواي الكترونيكي مي توان به هدف آموزشي مان برسيم.