بررسي تطبيقي عشق و مرگ در منظومه ي «اصلي و كرم» آذربايجان و نمايشنامه ي «رومئو و ژوليت» ويليام شكسپير

نگاهي به جهان آثار ادبي ثابت مي كند كه وجود اشتراكات فرهنگي در ادبيات جهان، مسئله اي ناگزير است. اين اشتراكات، گاه در شعر، گاه در داستان، گاه افسانه ها و اساطير و گاه در هنرهاي مدرن تر مانند تئاتر يا سينما، كاملا مشهود است. يكي از مسائلي كه در غالب قصص عاشقانه رخ مي دهد، مسئله ي دلدادگي خاص بين دو قهرمان است كه داراي ويژگي هاي متمايزي است. در بخشي از اين قصص، عشق به مرگ دو قهرمان منجر مي شود. يافته هاي تطبيقي تحقيق نشان مي دهد عشق و مرگ در منظومه ي اصلي و كرم و نمايشنامه ي رومئو و ژوليت، اشتراكات و افتراقاتي را رقم مي زند. نتايج پژوهش نشان مي دهد، علي رغم نگاه دنيوي شكسپير به مسئله ي عشق، دو مضمون عشق و مرگ در غالب قصص داراي پيوندي هستند كه به سبب مقدس بودنشان، به وصال كامجويانه ي دنيوي منجر نمي شود و به نظر مي رسد همين خود عاملي است در جهت مانا بودن اين قصص در بين ملل و فرهنگ هاي جهان؛ چرا كه ممكن است در پس وصال دنيوي، آسيب هاي دنيوي نيز دامنگيرشان مي شد و امر قدسي در آن ها محقق نمي شد. پژوهش حاضر از منابع كتابخانه اي بهره برده و تلاش كرده به صورت تحليل كيفي به بحث و بررسي بپردازد.