آموزش مجازي در دوره كرونا از منظر تجارب زيسته مادران دانش آموزان دوره دوم دبستان

مقدمه با شيوع بيماري كرونا در سال 2020 انقلابي در نظام‌هاي آموزشي در سطح دنيا و كشور ايجاد شده است. اين بيماري عملكردهاي سنتي آموزشي را مختل كرده و بسياري از مؤسسات نياز پيدا كردند تا به‌سرعت راهبردهاي آموزشي و ارزشيابي را جايگزين كنند. (لانگهورست و همكاران،2020). با اعلام رسمي شيوع در ايران و آغاز تعطيلي مدارس، معلمان بر اساس رسالتي كه داشته و همواره در تلاش بوده تا ارتباطشان با دانش آموزان و اولياء آنان قطع نشود، به‌صورت خودجوش به توليد محتوا پرداخته و با ارائه در شبكه‌هاي اجتماعي، آموزش دانش آموزان خود را ادامه داده‌اند. محتواي توليدشده در قالب آموزش‌هاي صوتي و تصويري بوده است. به اين صورت كه معلم درس را ارائه نموده و تكاليفي را جهت دانش آموزان مشخص مي‌نمايد. دانش‌آموز نيز با همكاري والدين خود به انجام تكاليف و ارسال به معلم خود مي‌پردازد. با اين روش و تعامل دوسويه معلم و دانش آموزان، وقفه ايجادشده در تدريس جبران گرديده است. با توجه به ضرورت اولويت‌بخشي به آموزش ابتدايي مندرج در سند تحول بنيادين در نظام آموزش‌وپرورش كشور و با توجه به محدوديت‌هاي ايجادشده ناشي از شيوع ويروس كرونا و عدم برگزاري كلاس‌هاي سنتي، هدف پژوهش حاضر بررسي تجارب زيسته مادران دانش آموزان دبستاني در حيطه آموزش مجازي براي فرزندانشان بوده است. سؤالات محوري پژوهش حاضر با هدف واكاوي تجارب والدين دانش آموزان دوره دوم ابتدايي از چالش‌هاي آموزش پژوهش شامل تجربه شخصي شما از چالش‌هاي آموزش مجازي چه بوده است؟ نظر شما در رابطه با فرصت‌هاي آموزش مجازي چيست؟ و چه راهكارهاي را در جهت ارتقاي آموزش مجازي پيشنهاد مي‌كنيد . مي‌باشد.