جهان پساكرونا و بازتعريف مفاهيم ارزشيابي: تقلب به‌مثابه افسانه

از منظر ادبيات غالب در زمينه ارزشيابي، نمره واقعي فرد زماني حاصل مي‌شود كه اثرگذاري متغيرهاي نامطلوب كه از آن‌ها به‌عنوان خطاي سنجش نامبرده مي‌شود، در فضاي آزمون به حداقل ممكن برسد. چنين نگرشي كه بر مبناي نگاه اثبات‌گرايانه به ماهيت دانش است، آزمون را ابزاري مي‌بيند كه دانش آزمون دهنده را با پايايي و روايي بالايي نشان مي‌دهد. ناگفته پيداست كه هرگونه عامل محيطي كه بر عملكرد آزمون دهنده تأثيرگذار باشد، نامطلوب قلمداد شده و تلاش در به حداقل رساندن آن است. مفهوم تقلب بر مبناي چنين نگرشي به آزمون شكل گرفت. بر اساس اين ديدگاه، تأثيرگذاري عوامل خارجي در هنگام آزمون، نمره واقعي فرد را مخدوش مي‌كند. همچنين در سطحي گسترده‌تر، تقلب فراتر از يك مفهوم ارزشيابي صرف قلمداد مي‌شود كه پيامدهاي اخلاقي و اجتماعي براي فرد دارد. با شروع همه‌گيري كوويد-19 تمامي فعاليت‌هاي آموزشي حضوري متوقف گرديد و آموزش مجازي جايگزين آن گرديد. در كنار تمامي چالش‌هاي فراروي آموزش مجازي، ارزشيابي فراگيران در فضاي جديد آنلاين نيز با سؤالات جدي روبرو شد. يكي از موضوعات جدي در ارزشيابي آنلاين، مسئله امنيت آزمون و يا همان مفهوم سنتي تقلب بود. سؤال مهم اين بود كه چگونه مي‌توان اطمينان حاصل كرد كه فرد تنها بر دانسته‌هاي خود تكيه كند و از منابع مختلف موجود در فضاي آنلاين استفاده نكند. عليرغم تلاش‌هاي فراوان در سطوح مختلف تصميم گيران آموزشي كه به دنبال به حداقل رساندن شانس تقلب در ارزشيابي آنلاين هستند، تفاوت‌هاي بنيادين ما بين دو فضاي ناهمگون ارزشيابي حضوري و آنلاين موجب عدم موفقيت اين پيشنهادات گرديده است. مقاله پيش رو با بررسي منابع موجود به بررسي اين مهم مي‌پردازد كه در فضاي ارزشيابي آنلاين، مفاهيم سنتي ارزشيابي ازجمله تقلب كاركرد هميشگي خود را از دست داده‌اند. بر همين اساس، ارزشيابي آنلاين بر پايه مفروضات معرفت‌شناسي خود، تعاريف جديدي از مفاهيم ارزشيابي مانند تقلب ارائه مي‌دهد. مهم‌ترين ويژگي اين بازتعريف، توجه به تفاوت‌هاي بنيادين دو فضاي ارزشيابي سنتي و آنلاين است.