بررسي محتواي ادبي مجلۀ طنز و كاريكاتور

مجلۀ «طنز و كاريكاتور» از نشريات طنز ايران است كه از سال 1369 شمسي تاكنون به ارائۀ طنز اجتماعي و فرهنگي به شيوۀ نوشتاري و تصويري مي‌پردازد. اين مقاله با به كارگيري شيوۀ كتابخانه اي، به بررسي محتواي ادبي طنزهاي اين مجله در 298 شمارۀ منتشرۀ آن مي‌پردازد. محتواي ادبي مجله به اجمال شامل داستانهاي طنز، نقيضه‌ها، شعرانه، انواع كاريكلماتور، حكايات و خاطرات طنزآميز، ستون جنون جواني، نامه‌ها و جدول كلمات متقاطع است. بيشترين تنوع و بسامد محتواي ادبي در مجلۀ طنز و كاريكاتور متعلق به «كاريكلماتور» است. در مراتب بعد؛ نقيضه‌هاي نوآورانه و جدول كلمات متقاطع طنز(كه در تمام شماره‌ها وجود داشته است)، سپس نامه‌ها(در 295 شماره) و داستانِ طنز(در 276 شماره) بيشترين كاربرد را در محتواي ادبي مجله داشته است.