تحليل مسئوليت كيفري ناقلين بيماري در ايران با تاكيد بر ويروس كوويد 19

معمولاً براي كنترل شيوع امراض مسري (واگير)، جرم انگاريِ سرايت دادن عمدي و غير عمدي آن و تحقق مسئوليت كيفري و مجازات و جبران خسارات جسماني ناشي از انتقال بيماري به ديگران، قوانيني پيش بيني شده است كه ماده ۲۲ قانون طرز جلو گيري از بيماري هاي واگير دار مصوب ۱۳۲۰ و مواد ۲۹۱ و ۴۹۳ قانون مجازات اسلامي ۱۳۹۲ از جمله اينهاست. با توجه به وسعت زيانبار بودن ويروس كرونا در جامعه امروزه، ، به دليل به روز نبودن و عدم تناسب مجازات شناسايي شده با واقعيات و مقتضيات كنوني جامعه در حوزه مسئوليت كيفري ناقلين بيماري در ايران، تحليل مسئوليت كيفري ناقلين بيماري در ايران با تاكيد بر ويروس كوويد 19 ضروري به نظر مي رسد.