نقش رويكرد توسعه ي حمل و نقل محور (TOD) در مديريت كاهش آلودگي هاي ناشي از ترافيك شهري

پس از افزايش آلودگي هاي ناشي ازگسترش شهرها در دهه هاي اخير، الگوي توسعه پايدار شهري در سراسر جهان گسترده شد و رويكردهاي جديد شهرسازي با تاكيد بر تخفيف آلودگي هاي پديدآمده، مطرح شدند. توسعه حمل و نقل محور يكي از رويكردهاي اخير است كه با تمركز بر معيارهاي پايداري شهري همچون توسعه فشرده و متراكم، مختلط و پياده محور، ضرورت برنامه ريزي يكپارچه كاربري زمين و الگوي حمل و نقل را مورد توجه قرار مي دهد. اين پژوهش سعي دارد تا با روشي كتابخانه اي و ميداني نقش توسعه ي حمل و نقل محور را در كاهش آلودگي هاي ناشي از تراكم ترافيك در نواحي شهري شناسايي نموده و در راستاي اهداف اين رويكرد پيشنهاداتي را در جهت گسترش كاربرد اين رويكرد ارائه دهد .نتايج حاصل از پژوهش بيانگر آن است كه TOD در مسير دستيابي به اهداف توسعه ي پايدار شهري و در قالب جنبه هاي زيست محيطي آن مي تواند سهم بسزايي در كاهش ميزان سفر شهروندان با خودرو شخصي و همچنين كاهش آلودگي هوا و صوتي ناشي از حركت وسايل نقليه شهري داشته باشد. بنابراين براي حصول اين اهداف لازم است تا بازنگري هاي اساسي در تهيه ي طرح هاي توسعه ي شهري، طرح هاي حمل ونقلي و سياست ها و اقدامات مربوطه صورت گيرد.