هستي شناسي عرفاني

هستي شناسي ياعلم الوجود به معناي شناخت وجود،ازمهم ترين علوم مطرح شده درحوزه ي انديشه ي اسلامي است . شناخت هستي صرفا يك شناخت نظري نيست ؛ بلكه اين شناخت با رسيدن به مراتب بالا به دست مي آيد . اين تحقيق به دنبال بررسي ديدگاه هستي شناسي عرفاني از منظر عرفان و كلام اسلامي است. درواقع هدف اين پژوهش، تحليل انديشه هاي هستي شناسي عرفاني واشاره به ريشه هاي اين مباني است كه همواره شايان توجه عرفا و متصوفه بوده است . روش كار در اين مقاله به صورت توصيفي _ تحليلي و با مراجعه به منابع دست اول و منابع معتبر صورت گرفته است . در اين مقاله ضمن تبيين ديدگاه هستي شناسي عرفاني يعني رويكرد عرفاني كه روش هستي شناسي ( معرفت شناسي ) آن حاصل شناخت خدا و رسيدن به مقام معرفت الله است ، با تشريح مقوله هاي مطرح در حوزه نگرش هستي شناسي از منظر عرفان و كلام اسلامي ، ارائه نظر و ديدگاه عرفا مرتبط با اين مبحث ، در چهارچوب يك مقاله و تحقيق مورد بحث قرار گرفته است .