مضامين عرفاني و تاثير آن در آثار نگارگري مكتب هرات

در اين پژوهش به مطالعه ي تأثير عرفان اسلامي بر نگارگري مكتب هرات پرداخته شد. فضاي درون نگاره هاي مكتب هرات را ميتوان در وجه ي هماهنگ با واقعيت عالم ديد كه با روابطي معقول و باطني مشهود، حكايت از عالم مشهود مي كند. اين خصلت همه هنرهاي اسلامي است كه با ظاهر قانونمند موجبات ادراك عامه را فراهم كرده و باطن مشهود خود را نيز بر خواص اهل طريق آشكار سازد .در واقع نگارگري ايراني يكي از شاخه ها ي هنرهاي اسلامي ايراني است كه از ديرباز در خدمت آراستن مجموعه ها ي ادبي و مصور ساختن داستان هاي حماسي، حكمي و – عاشقانه بوده است. پيوند عميق و ديرپاي نگارگري با ادبيات كهن فارسي موجب ورود عرفان و حكمت اسلامي به عرصه اين هنر پرمايه گشته و مشخصههاي منحصربه فرد آن را شكل داده است. هدف اصلي اين پژوهش شناسايي تأثيرات عرفان در شكلگيري نگارگري ايراني ميباشد. همچنين تبيين روابط خاص ميان عرفا، شعرا و هنرمندان و شناخت نقش ادبيات به عنوان منبع الهام آثار نگارگري از ديگر اهداف اين پژوهش به حساب مي آيند. پژوهش حاضر بر اساس هدف، پژوهشي نظري؛ از منظر ماهيت و روش، توصيفي- تحليلي و از حيث روش گردآوري داده ها، كتابخانه-اي - اسنادي است. پژوهش حاضر به بررسي مضامين عرفاني در نگاره هاي دوره ي تيموري پرداخته و خصوصاً نگاره هاي كمال الدين بهزاد را مورد توجه قرار داده است. در بخش هاي اول و دوم به كليات در رابطه با هنر نگارگري دوره ي تيموري و جايگاه مذهب و عرفان در اين دوره پرداخته شده است. پس از بيان و تشريح كليات نگارگري دوره ي تيموري و اصول مذهب و عرفان در اين دوران، بخش سوم تأثير مسائل مذهبي و عرفاني در نگاره هاي دوره ي تيموري را مورد مطالعه قرار داده است. در بخش چهارم نيز با تكيه بر آثار كمال الدين بهزاد چگونگي تأثير پذيري نگارگري از مسائل مذهبي و عرفاني توضيح داده شده و در آخر خلاصه ي نتايج اين پژوهش ارائه شده است.