تأملي برمكتب فرهنگ وشخصيت با تأكيد بر نظريات مارگارت ميد

مقوله فرهنگ، جزو مقولاتي است كه دربسياري ازمكاتب ونظريه ها به آن پرداخته ومورد توجه قرار گرفته شده است. يكي از اين مكاتب كه ازحيث اهميت، درعلم انسان شناسي، جزو مكاتب مهم محسوب مي شود، فرهنگ وشخصيت است كه در اين بين، بزرگاني همچون: روث بنديكت، مارگارت ميد، رالف لينتون وكاردينر يد طولاني دارند و نظرياتشان درعلم انسان شناسي حائز اهميت مي باشد. دراين مكتب، نظام فرهنگي ازطريق رفتارهاي اكتسابي به صورت آموزش- تقليد و شرطي شدن ناشي ازمحيط قابل انتقال است. انسان شناسان افراد و محصول رفتارآنان را مشاهده مي كنند و ازآن نتايجي درباره فرهنگ و جامعه به دست مي آورند. فرهنگ را مي توان به عنوان يك مفهوم اساسي و يك ابزار تحليلي درنظر گرفت كه همه ي انسان شناسان درباره اهميت وجايگاه فرهنگ درجامعه همدستند. مكتب فرهنگ وشخصيت كه نام ديگرآن فرهنگ گرايي است دردهه 30 دردانشگاه شيكاگو ودرميان شاگردان فرانتس بوآس ظاهرشد، اما توانست رشد زيادي كرده ودرطول چند دهه، تأثير زيادي بركل انسان شناسي فرهنگي آمريكا باقي بگذارد. تأكيد اين مكتب بردو عنصر اساسي بود كه درنام آن جاي گرفته اند: فرهنگ و شخصيت . درحوزه انسان شناسي آمريكا انديشمنداني پا به عرصه ظهور گذاشتند كه برپيوند وارتباط بين فرهنگ وشخصيت تأكيد داشتند كه بعدها نام اين مكتب را انسان شناسي روانشناختي يا فرهنگ وشخصيت نام نهادند. امروزه مكتب فرهنگ وشخصيت گسترش وتنوع يافته و ازسال 1960 به بعد به انسان شناسي رواني معروف شده است.