بررسي رابطه همدلي محيطي و پيوند با طبيعت بر سازگاري اجتماعي از طريق نقش ميانجي هوش معنوي در بين دانش آموزان دختر

هدف از پژوهش حاضر، « بررسي رابطه همدلي محيطي و پيوند با طبيعت بر سازگاري اجتماعي از طريق نقش ميانجي هوش معنوي در بين دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه شهر بندر امام خميني (ره)» بوده است. جامعه آماري اين پژوهش كليه دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه مدارس شهر بندر امام خميني (ره) كه در سال تحصيلي 1400-1399 مشغول به تحصيل بوده اند و مشتمل بر 1624 نفر (دانش آموز دختر) بودند. نمونه اين تحقيق 310 نفر انتخاب شده بودند. براي انتخاب نمونه از روش نمونه گيري تصادفي استفاده شد. روش پژوهش حاضر از نوع توصيفي- همبستگي بود. به منظور اندازه گيري متغيرهاي مورد نظر از؛ پرسشنامه همدلي محيطي و پيوند با طبيعت سواري (1394) كه توسط ماسيتو- فرر. استبان- ايبانز، لئون – مارنئو و گارسيا (2019) طراحي شده است ، پرسشنامه سازگاري اجتماعي سينها و سينگ(1993) و پرسشنامه هوش معنوي عبدالله زاده و همكاران (1389)، استفاده شد. همچنين نتايج مدل نشان داد كه؛ همدلي محيطي شناختي بر مولفه هاي هوش معنوي داراي اثر مستقيم مثبت مي باشد. همدلي محيطي هيجاني بر مولفه هاي هوش معنوي داراي اثر مستقيم مثبت مي باشد. پيوند با طبيعت بر مولفه هاي هوش معنوي درك ارتباط با سرچشمه هستي، زندگي معنوي با اتكاء به هسته دروني داراي اثر مستقيم مثبت مي باشد. درك ارتباط با سرچشمه هستي بر سازگاري اجتماعي داراي اثر مستقيم مثبت مي باشد. زندگي معنوي با اتكاء به هسته دروني بر سازگاري اجتماعي داراي اثر مستقيم مثبت مي باشد. مولفه همدلي محيطي شناختي از طريق واسطه گري هوش معنوي (درك ارتباط با سرچشمه هستي، زندگي معنوي با اتكاء به هسته دروني) بر سازگاري اجتماعي داراي اثر غير مستقيم مثبت مي باشد. مولفه همدلي محيطي هيجاني از طريق واسطه گري هوش معنوي (درك ارتباط با سرچشمه هستي، زندگي معنوي با اتكاء به هسته دروني) بر سازگاري اجتماعي داراي اثر غير مستقيم مثبت مي باشد. پيوند با طبيعت از طريق واسطه گري هوش معنوي (درك ارتباط با سرچشمه هستي، زندگي معنوي با اتكاء به هسته دروني) بر سازگاري اجتماعي داراي اثر غير مستقيم مثبت مي باشد.