بررسي رابطه ميان شهرداري و شوراي اسلامي شهر در نظام حقوقي ايران

هدف پژوهش حاضر بررسي رابطه ميان شهرداري و شوراي اسلامي شهر در نظام حقوقي ايران مي باشد. شهرداري سازماني است غير دولتي، عمومي و تا حدي مستقل، اما داراي رسميت قانوني در يك شهر به ارائه خدمات مي‌پردازد. همانطوريكه مي دانيم طبق قانون اساسي و قانون شوراهاي اسلامي شهر نقش اصلي در مديريت شهري بر عهده ي شوراهاي اسلامي شهر كه نمايندگانش از طرف مردم انتخاب شده اند و تعيين كننده شهرداري مي باشند گذاشته شده است. همه برنامه ها و تصميم هاي شهرداري بايد با هماهنگي و نظارت شوراها انجام پذيرد باپيش بيني راهكارهاي مورد ارائه تا حدودي مي توان از انحرافات شهرداريها و شوراهاي شهر از مسير غير قانوني جلوگيري نموده و آنها را به سمت قانون وظايفشان سوق داد. همچنين قوانين و مقررات شهرداريها در چارچوب مصوبه شوراي اسلامي هر شهر چهره قانوني به خود مي گيرد. يعني اينكه اولاً: شهرداريها رأساً و مستقلاً نمي توانند بدون مصوبه شوراي شهر اقدام به اجراي عمليات عمراني و مالي نمايند. ثانياً: شوراي شهر رأساً و مستقلاً بدون پيشنهاد و لايحه شهرداري حق تصويب لايحه ايي را نداشته و حتماً بايد اين پيشنهاد از مجراي شهرداري باشد. لذا براين اساس شوراهاي محترم شهر نمي تواند بدون پيشنهاد شهرداريها مصوبه اي در مورد امور عمراني و مالي داشته باشند.