مطالعه حقوقي استيفاء مدني

استيفاء به معني بهره‌مند شدن كسي از عمل ديگري يا منفعت بردن از مال غير است كه مواد ۳۳۶ و ۳۳۷ قانون مدني به آن مبحث اختصاص دارد. اين قاعده كلي كه هر كس بايد از حاصل دسترنج خود استفاده نمايد و هيچ‌كس نبايد بدون سبب قانون از مال يا كار ديگري بهره ببرد. گزاره‌اي است اخلاقي كه روح بسياري از قواعد حقوقي را تشكيل مي‌دهد. پژوهش حاضر به مطالعه حقوقي استيفاء مدني مي‌پردازد. روش مطالعه توصيفي تحليلي بوده و اطلاعات موردنياز از طريق جستجوهاي اينترنتي و مطالعات اسنادي جمع‌آوري‌شده است. نتايج پژوهش نشان مي‌دهد كه استيفاء در قانون مدني در باب الزاماتي كه بدون قرارداد حاصل مي‌شوند، جزو موجبات و منابع ضمان قهري، در رديف غصب، اتلاف و تسبيب قيد گرديده است و ماده ‎۳۳۶ قانون مدني به استيفاي از عمل غير اختصاص داده شده است. استيفاء در اصطلاح حقوقي عبارت است از اين‌كه شخص بدون انعقاد قرارداد و يا عقد از عمل يا مال ديگري با اذن او منتفع گردد. در خصوص ماهيت حقوقي استيفاء در بين حقوقدانان اختلاف‌نظر وجود دارد. برخي آن را عقد و استيفاء عمل حقوقي نيست هرچند شباهت‌هايي به اعمال حقوقي دارد و مسؤوليت ناشي از آن مسؤوليت خارج از قرارداد است.