نقش مولفه هاي ژئوكالچر در آمايش مناطق مرزي ( مرز سيستان و بلوچستان و افغانستان )

آمایش سرزمین در حقیقت به عنوان یك راه حل منطقی برای حل مشكلات مربوط به استفاده نادرست از سرزمین مطرح می شود و به منظور رسیدن به وضعیت مطلوب بیان می گردد. اگر آمایش به درستی انجام پذیرد یك چیدمان منطقی از استقرار جمعیت و فعالیت را در پهنه ی سرزمین به دست می دهد؛ زیرا تمام برنامه ریزی های توسعه ی اجتماعی و اقتصادی در سطوح مختلف جغرافیایی را تحت تاثیر قرار می دهد. مرزهای هر كشور جزء مهمترین مناطق كشور محسوب می شوند؛ زیرا می توانند هم به عنوان عامل قوت و هم نقاط ضعف شناخته شوند. از جمله مهم ترین و حساس ترین مرزهای كشور ایران مرزهای شرقی آن می باشد كه از اهمیت بالایی برخوردار هستند و در صورت آمایش و برنامه ریزی صحیح می توانند جزء قابلیت ها و نقاط قوت كشور محسوب گردد و به سبب اهمیتی كه این مرز دارد در این تحقیق سعی در بررسی نقش مولفه های فرهنگی تاثیر گذار در آمایش مناطق مرزی سیستان و بلوچستان و افغانستان گردیده است و این مولفه ها شامل: دین، مذهب، زبان، قومیت و آداب و رسوم می باشد. همچنین زمینه های فرهنگی مشترك بین ایران و افغانستان مورد بررسی قرار می گیرد.