ارزيابي تنوع ژنتيكي ناخنك Astragalus hamosus L با نشانگرهاي ISSR

تنوع ژنتیكی به عنوان مهمترین عامل در انتخاب یك فرد از اهمیت فراوانی برخوردار است پیشرفت های اخیر در كاربرد واكنش زنجیره ای پلی مراز PCR امكان امتیازدهی افراد را در تعداد زیادی جایگاه مسیر ساخته است روش های مولكولی متفاوتی برای شناسایی تفاوت های ژنتیكی موجودات در دسترس می باشد كه استفاده از نشانگرهای مولكولی DNA ابزار قدرتمندی در این زمینه به شمار می آید در این تحقیق تنوع زنتیكی 24 ژنوتیپ ناخنك با استفاده از 10 آغازگر ISSR مورد ارزیابی قرار گرفت پس از استخراج DNA ژنومی نمونه های محلول تحت واكنش زنجیره ای پلیمراز PCR قرار گرفت و سپس بر روی ژل آگارز 2/5 درصد الكتروفورز گردید مجموع آغازگرها 98 باند قابل امتیازدهی تولید كردند كه 87 باند آنها چند شكل بود متوسط تعداد باند چند شكل به ازای هر آغازگر 8/7 برآورد گردید میانگین محتوای اطلاعات چند شكلی PIC و شاخص نشانگر MI به ترتیب 0/644 و 6/153 محاسبه شد آغازگرهای شماره 13 و 22 بیشترین محتوای اطلاعات چند شكلی و شاخص نشانگر را داشتند پس از امتیازدهی باندهای DNA دندروگرام های تجزیه خوشه ای با نرم افزار NTSYS ترسیم گردید كه دندروگرام ماتریس تشابه دایس به روش میانگین فواصل UPGMA با داشتن بالاترین ضریب كوفنتیك r ژنوتیپ های ناخنك را به سه گروه تقسیم بندی كرد گروه اول شامل ژنوتیپ های جمعیت شورآباد صغیر و قادرآباد گروه دوم شامل ژنوتیپ های جمعیت ورزنه و چهارمحال و گروه سوم شامل ژنوتیپ های جمعیت پاكان بذر بود بیشترین شباهت با 96 درصد تشابه بین دو ژنوتیپ از رویشگاه دوم جمعیت قادرآباد دیده شد نتایج حاصل از تجزیه خوشه ای با گروه بندی تجزیه مولفه های اصلی مطابقت داشت در مجموع نتایج نشان داد كه نشانگر ISSR ابزار مناسب و موثری در ارزیابی تنوع ژنتیكی ژنوتیپ های ناخنك می باشد