رابطه بين خود كارآمدي با رفتار شهروندي سازماني و بهره وري شغلي معلمان مقطع ابتدايي آموزش و پرورش منطقه درودزن

هدف از انجام پژوهش حاضر تبیین رابطه بین خودكارآمدی با رفتارشهروندی سازمانی و بهره وری شغلی معلمان مقطع ابتدایی آموزشو پرورش منطقه درودزن بود. به لحاظ ماهیت و اهداف، این پژوهشكاربردی و برای اجرای آن از روش همبستگی استفاده شد. جامعهآماری این پژوهش شامل كلیه معملمان مقطع ابتدایی آموزش وپرورش منطقه درودزن به تعداد 330 نفر در سال تحصیلی 94-1393 بود كه با استفاده از جدول مورگان تعداد 178 نفر به عنوانحجم نمونه آماری پژوهش برآورد شد این تعداد از طریق روش نمونهگیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند . برای گردآوری داده ها ازپرسشنامه های خودكارآمدی شرر و آدامز، رفتار شهروندی سازمانیپودساكف و همكاران و بهره وری اچیو استفاده شد. جهت تجزیه وتحلیل از آزمون های همبستگی پیرسون، رگرسیون ساده استفادهشد. نتایج پژوهش نشان داد بین خودكارآمدی با رفتار شهروندسازمانی معلمان و بعدهای نوع دوستی، آداب اجتمانی، جوانمردی واحترام و تكریم رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. بین خودكارآمدیبا بهره وری شغلی معلمان و بعدهای دانش و مهارت، انگیزه و اعتباررابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین یافته های پژوهش نشانداد خودكارآمدی به طور مثبت قادر به پیش بینی رفتار شهروندسازمانی و بهره وری شغلی معلمان می باشد.