بررسي قابليت هاي استفاده از سيستم هاي GIS در مديريت مؤثر منابع آب و خاك در بخش كشاورزي

محدودیت منابع آب و خاك در بخش كشاورزی، افزایش جمعیت و نیاز آنها به مواد غذایی، مدیریت بهینه مصرف این منابع را می طلبد. استفاده بهینه از منابع مذكور و راههای كاهش و پیش بینی مشكلات مربوط به آنها از اهداف توسعه كشاورزی صحیح و اصولی می باشد. امروزه فناوریها و اطلاعات نوین، منشأ قوت و قدرت هر كشوری تلقی می گردد، كه بسیاری از آنها به نوعی به مكان و موقعیت زمینی مرتبط می باشند. سیستم های GIS یكی از دستاوردهای نوین بشری در تكنولوژی اطلاعات جغرافیایی می باشد. در چند دهه اخیر فن آوری سیستم های اطلاعات جغرافیایی ) GIS ( موجب شده است تا داده های جغرافیایی و مكانی بیش از پیش مورد توجه قرار بگیرد. این سیستم ها بستری برای ذخیره، نگهداری، مدیریت و تجزیه و تحلیل اطلاعات جغرافیایی می باشد. استفاده از اطلاعات سیستم های GIS در بخش كشاورزی می تواند از طریق تشخیص بررسی وضعیت و نوع محصولات در اراضی وسیع، پیش بینی محصولات بدست آمده، ارزیابی اقتصادی محصول، بررسی ویژگی های خاك، ارزیابی خسارات، طراحی و اجرای پروژه های كشاورزی، و غیره كاربرد داشته باشد. امروزه استفاده از سیستم های GIS در سطح جهان كاربردهای فراوانی پیدا كرده كه از آن جمله می توان به كاربرد آن در شبكه آبیاری و زهكشی حوضه آبریزها، استفاده از تركیب مدل های شبیه سازی گیاه و سیستم های اطلاعات جغرافیایی جهت ارزیابی راندمان كاربرد آب در حوضه آبریز رودخانه ها، و مواردی دیگر، اشاره نمود. هدف از مطالعه حاضر در نظر گرفتن قابلیت ها و اهمیت سیستم های GIS ، در صدد معرفی توانایی ها و مزایای این سیستم در دسترسی سریع به اطلاعات، تحلیل اطلاعات، به طور یكجا و با هم، دقت و سرعت بالا، و نحوه استفاده در مدیریت مؤثر منابع آب و خاك در بخش كشاورزی، مورد بررسی قرار گرفته است.