بررسي و تحليل تأثير طرح هندسي تقاطع در وقوع تصادفات با استفاده از سيستم اطلاعات جغرافيايي (مطالعه موردي شهر همدان)

از آنجایی كه گسترش شهرنشینی و همچنین افزایش جمعیت منجر به ازدیاد خودروهاي شخصی شده است و گسترش استفاده از خودروها، منجر به افزایش تعداد تصادفات درون¬شهری و برون¬شهری گردیده است، بایستی اقداماتی جهت كاهش تصادفات صورت پذیرد. اولین گام جهت كاهش تصادفات، شناسایی نقاط حادثه¬خیز می¬باشد و از آنجایی كه شناسایی نقاط حادثه¬خیز كار آسانی نمی¬باشد و بایستی مطالعات و پژوهش¬های زیادی صورت گیرد، لذا برای حصول نتایج مناسب برای تعیین نقاط حادثه¬خیز، در این پژوهش سعی شده تا از روش فرآیند تحلیل سلسله مراتبی فازی و شاخص همپوشانی در محیط سیستم اطلاعات جغرافیایی استفاده گردد. روند پژوهش به این ترتیب است كه در ابتدا از بین داده¬های جمع¬آوری شده مربوط به تصادف، با توجه به مطالعات صورت¬گرفته از مقالات و پژوهش¬های گذشته، پارامترهاي تأثيرگذار در وقوع تصادفات بررسي شده و از ميان آنها پارامتر¬هاي مربوط به علت تامه تصادفات را استخراج كرده و سپس از سيستم اطلاعات مكاني و فرآيند تصميم-گيري چندمعياره فازی جهت تعیین نقاط حادثه¬خیز استفاده شده است. طي فرآيند تصميم¬گيري چندمعياره به وزن¬دهي پارامترها پرداخته و براي هر نقطه، شاخص حادثه¬خيزي، تعيين گرديده است. در ادامه، با استفاده از آناليزهايGIS و هم¬پوشانی وزن¬دار نقاط حادثه¬خيز، حادثه¬خیزترین نقاط مشخص گردیده است. در منطقه مورد مطالعه تقاطع¬های نجفی، مزداگینه، امام-علاقبندیان، ارتش-میدان صدا و سیما، بسیج-فرهنگیان حادثه¬خیزترین تقاطع شناخته شدند. در نهایت به بررسی و تحلیل طرح هندسی تقاطع¬هایی كه حادثه¬خیزترین شناخته شده¬اند، پرداخته شده و دلایل وقوع حادثه ارائه گردیده است كه مهمترین عوامل برای منطقه مورد مطالعه عدم وجود خطوط ایست و گذرگاه عرضی عابر پیاده و رابط پیاده رو و محدودیت عرض معبر می¬باشند.