نظريه تواناسازي زنان در آموزش عالي ايران كاربرد نظريه‌ پردازي داده‌ بنياد در توليد نظريه‌هاي بومي مديريت آموزش عالي

در اواسط قرن حاضر به‌واسطه تغییر پارادایمی حاصل شده در مبانی فلسفی روش تحقیق و همچنین نیاز به گشوده شده مرزهای جدید دانش، روش نظریه‌پردازی داده‌بنیاد در شرایطی شكل رفت كه جوامع انسانی بیش از پیش به نظریات نوین و بومی شده نیاز پیدا كردند. نظریه‌پردازی داده‌بنیاد روشی در رویكرد پژوهشی كیفی است كه خود بر سپهر فلسفی تفسیرگرایی مبتنی است. در این رویكرد فلسفی فرض بر آن است كه مردم درك خود نسبت به جهان را از مسیری كه در آن زندگی می‌كنند بازمی‌یابند و فرایند معنابخشی به‌صورت خودكار در عینیت‌ها و یا موقعیت‌های اجتماعی وجود ندارد بلكه برساختی فردی است كه توسط افراد خلق می‌شود. با این نگاه دیگر اهمیت یك نظریه به جهان‌شمولی آن نخواهد بود زیرا تاریخ بشر نشان داده كه انسان‌ها رویه‌های ثابتی را در بافت‌های گوناگون پیش نمی‌گیرند، بلكه اهمیت یك نظریه به منطبق بودن آن با بافت پژوهش می‌شود و به‌تبع نیازی كه از آن بافت مرتفع خواهد كرد. از این رو در شرایطی كه بیش از همه زمان‌ها به تولید نظریات بومی و پرداختن به مسائل خاص جامعه ایرانی احساس می‌شود، روش نظریه‌پردازی داده‌بنیاد می‌تواند ابزاری در خدمت این مسیر باشد. اما برای تبیین بیشتر این روش و كاربرد آن در عمل برای تولید نظریات جدید، نظریه "تواناسازی زنان در آموزش عالی ایران" نمونه‌ای است كه چگونگی استفاده از روش نظریه‌پردازی داده‌بنیاد را در تولید نظریات بومی كه به مسائل و معضلات كشور می‌پردازد بررسی كرده و از این طریق اهمیت این دسته از تئوری‌ها را در چگونگی جهت‌گیری و سیاست‌گذاری‌های كلان آتی كشور نشان خواهد داد.